ANGELA DE VREDE
Maastricht 1949 – Bilthoven 2022
Het creatieve talent van Angela werd al vroeg onderkend. Door haar vader, die tekenleraar was en niet onverdienstelijke schilderijen van het Zuid-Limburgse landschap maakte, en door haar eigen docenten.
Op de Stadsacademie van Toegepaste Kunsten (nu Maastricht Institute of Arts) begon zij op de afdeling Mode. Die sloot niet aan op haar talent. Op de afdeling Mode-grafiek (toen net opgericht, o.a. vanwege Angela) voelde zij de artistieke ruimte om dat wél verder te ontwikkelen.
Haar werk op de Stadsacademie viel zó op dat haar in 1969 de Henriëtte Hustinxprijs toegekend werd. Na de opleiding heeft Angela veel reclame-ontwerpen gemaakt voor bedrijven als o.a. Albert Heyn, de Bijenkorf en Philips via het Amsterdamse bureau PRAD (1963-1970).
Na terugkeer naar Maastricht in 1972 werden flora, fauna en groei daarvan haar aandachtsgebied. Verschijnselen die haar in de natuur boeiden gaf zij weer in aansprekende beelden.
Stichting Natuurmonumenten en Het Limburgs Landschap hebben Angela vele opdrachten gegeven om hun uitgaven te illustreren. Het leven van en in de natuur heeft Angela tot haar dood mateloos geboeid en geïnspireerd.
Angela heeft ook in veel kinderboeken de illustraties gemaakt. Met schrijvers van naam als Midas Dekkers, Gerrit-Jan Zwier, Jan-Paul Schutte en Maria Riesenkamp had zij een vruchtbare samenwerking. Zij wist de inleving van de lezers op te roepen en hun fantasie te prikkelen. Enkele van die boeken hebben de nominatie van verschillende kinderboekprijzen gestaan.
Kortom, Angela’s werk heeft een grote variëteit qua onderwerpen en opdrachtgevers en is zeer omvangrijk: haar oeuvre bestaat uit ongeveer 1.200 werken. Op deze expo zijn er 25 te zien.
De Stichting Angela de Vrede draagt zorg voor haar collectie. De stichting heeft een ANBI-status en heeft o.a. als doel jonge illustrators te ondersteunen in hun artistieke ontwikkeling. Het geld van elke aankoop van een kunstwerk besteedt zij daaraan, onder meer door het instellen van een Angela de Vrede-prijs.
Toelichting op haar werk:
Angela had oog voor natuur. In haar werken toont zij verwondering over en bewondering voor plant, dier en mens en voor het unieke van ieder. Dat kenmerkende heeft zij op een aansprekende manier weergegeven.
De beelden nodigen ons uit om mee te gaan in haar verwondering, met een glimlach van herkenning. Zo zet dat ons op een ander spoor van kijken naar dat stukje natuur en betekenisgeving ervan dan tot dan toe. Dat is Angela’s artistieke talent. Werken als “Hoornaar met wespentaille”, “Velduil met loupe”, “Gans met inktpot” zijn daarvan treffende voorbeelden.
dat is juist het typische van haar stijl – het naturalisme van natuurfotografie of natuurtekenen. In háár verbeelding zit dat wat mensen zo bijzonder vinden aan die plant, dat dier en de groei ervan. Haar eigen bewondering en verwondering geeft zij door in bv. een aquarel van een muis, een velduil, hoornaar met een grappige toevoeging van wat dat dier zo kenmerkt: o.a. een loep bij de uil, een jongetje dat alert is op de wesp. Angela’s werk toont natuur vanuit een menselijke invalshoek, die vaak vertedert en ons nog milieubewuster maakt dan we al zijn. Zij is daarin uniek.
Naast deze natuurverbeeldingen zijn enkele werken te zien die weergaven zijn van menselijke gemoedsbewegingen: o.a. “Gevangen in”, “Denken aan”, “Wachten op”. In deze grotere autonome werken wordt het onderwerp met passende kleuren en expressieve bewegingen getoond in een compositie die je niet onberoerd laat.
CHRIT JAMIN
Lanaken 1952
Chrit Jamin werd op 21 november 1952 geboren te Lanaken (België) als zoon van Maastrichtse ouders. Hij groeide op in Smeermaas, maar toen hij 10 jaar was emigreerden zijn ouders met hun gezin naar de USA. Zijn vader wilde – net zoals vele andere Nederlanders in de jaren na de tweede wereldoorlog – perse naar de USA verhuizen om daar een nieuw bestaan op te bouwen.
Die emigratie werd enkele keren uitgesteld, maar in 1962 was het dan toch zover: het gezin Jamin, met twee kinderen (Chrit en zijn oudere zus) ging in Cleveland (Ohio) wonen. Vader ging als conciërge in een school werken, Chrit ging naar de High School en daarna naar School of Arts (Kunstacademie).
Toen Chrit 20 jaar was moest hij in de USA in militaire dienst. Het was in de periode van de Vietnam-oorlog waarin veel Amerikaanse soldaten sneuvelden. Dát wilden Chrits ouders hun zoon besparen en dus keerde het gezin in 1971 terug naar Maastricht, ook al omdat de vader zijn oude dag liever in zijn geboorte-plaats wilde slijten.
Chrit vervolgde zijn opleiding aan de Kunstacademie te Maastricht, afdeling schilderen. Van jongs af aan bleek hij creatief talent te hebben. Chrits ouders hebben dat nooit fors gestimuleerd, maar toen hij besloot daar beroepsmatig in verder te gaan hebben ze dat ook nooit tegengewerkt.
Enfin, Chrit voltooide zijn opleiding in 1976 en kon met zijn schilderijen via de toenmalige BKR-regeling meteen inkomsten vergaren. BKR stond voor ‘Beeldende Kunst Regeling’ waarbij de overheid kunstenaars ondersteunde door kunstwerken te subsidiëren of in ruil voor een uitkering aan te schaffen.
In de USA had Chrit tijdens zijn ene jaar aan de School of Arts zijn medestudent Trish (Patricia) Flannery ontmoet, een Amerikaanse meid van Ierse komaf. Zij raakten verliefd op elkaar, zodanig dat Trish met Chrit mee naar Maastricht ging toen het gezin terugkeerde naar Nederland. Ook Trish voltooide haar opleiding aan de Kunstacademie in Maastricht.
Aan die opleiding kregen zij beiden les van Angela de Vrede, een der docenten, net als van Dré Devens, de latere echtgenoot van Angela. De contacten met Angela zijn daarna altijd wel gebleven.
Chrit heeft zich toegelegd op het maken van kleurrijke schilderijen waarin steeds een olijk ‘menneke’ te zien is: Oscar. Zijn schilderijen hebben een licht-ironische ondertoon en lijken met name voor kinderen bedoeld.
En wie is Oscar? Is het Chrit zelf soms, zijn alter-ego?..
Tijdens deze expositie in het Kunsthuis Meerssen worden geen schilderijen van Chrit tentoongesteld, maar poppen – met name van dieren, maar ook van Oscar, in diverse hoedanigheden.
Het idee om poppen te gaan maken is ontstaan naar aanleiding van carnaval, toen Chrit voor zichzelf en een groep vrienden grote dieren-maskers had gemaakt. Hoewel het ongemakkelijk was om met die grote maskers cafés binnen te gaan, kwamen er zoveel positieve reacties op hun carnavals-uitdossing, dat Chrit besloot om daar verder mee te gaan. De poppen maakt hij met purschuim dat hij boetseert en afwerkt met lapjes katoenstof en daarna beschildert.
Die poppen-beelden zijn te zien in het kunstwinkeltje ‘Teek-Art’ van Trish en Chrit aan de Capucijnerstraat te Maastricht. Daar wonen zij ook, achter hun winkeltje. In die winkel zijn behalve de poppen en schilderijen van Chrit ook diverse tekeningen van Trish te zien en te koop, alsook van hun zoon Simon. Trish en Simon zijn illustrators van (kinder)boeken.
Kortom: een artistiek gezin, dat leeft voor en van de kunst.
